همانطور که در خبرها خواندهاید ایران ازعضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل انصراف داد و در فرصتی کوتاه کاندیدای عضویت در کمیسيون مقام زن سازمان ملل شد. اگر چه این کمیسیون، يک نهاد اجرایی نيست اما از آنجا که زیر نظر شورای اقتصادی - اجتماعی سازمان ملل فعالیت میکند و در واقع مهمترين نهاد حوزه زنان این سازمان است، و مهمترین وظیفهاش ارزیابی وضعیت زنان در سراسر دنیا برای توسعه از طریق رفع تبعیض جنسیتی است،حضور ایران میتواند بر روند رفع تبعیض و رفع خشونت علیه زنان اثر معکوس داشته باشد گروهی از فعالان زن در فرصت بسیار کمی که مانده به اين اقدام ایران اعتراض کرده و از اعضای رأی دهنده کمیسیون خواسته اند که به ایران رأی ندهد يا رأی مشروط بدهد.
لطفا اگر با متن این نامهها موافقید امضای خود را به آدرس ئی میل فرمائید.
آدرس ئی میل: no.iranseatatcsw@gmail.com
متن کامل این نامه و ترجه فارسی آن را در زیر ملاحظه فرمائید.
اعضای محترم شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد
خبر شوک برانگیز تأیید نامزدی ایران برای کسب کرسی گروه منطقه ای آسیا در کمیسیون مقام زن، همه فعالان حقوق زن و برابری جنسیتی را به حیرت فرو برده است. شواهد حاکی از آن است که ایران در جریان نشست روز ۲۸ و ۲۹ آوریل کرسی منطقه آسیا و اقیانوسیه را به دلیل بی رقیب بودن کسب خواهد کرد.
ما جمعی از فعالان حقوق برابر جنسیتی بر این باوریم که جایگاه خالی گروه آسیایی کمیسیون به مراتب بیش از قرار گرفتن ایران بر این جایگاه به نفع رشد و توسعه زنان در جهان خواهد بود.
امضا کنندگان این نامه در فرصت کوتاهی که تا روز انتخابات باقی مانده است مراتب اعتراض و هشدار خود را نسبت به حضور ایران در این مجمع بینالمللی به اطلاع شما میرسانند.
در سالهای اخیر حکومت ایران نه تنها به کنوانسیون رفع تبعیض از زنان (سیدا) نپیوسته، بلکه عملا با آن مخالفت ورزیده و به عنوان یکی از ناقضان حقوق زنان بارها و بارها در تیتر اخبار جهان قرار گرفته است. دولت ایران با نقض حقوق زنان در قانون، ساختارهای اجرایی کشور و نهادهای فرهنگ سازی که هنجارهای اجتماعی را ترویج میکنند، همواره کوشیده است تا نابرابری جنسیتی را در تار وپود جامعه از خانواده گرفته تا عالی ترین نهادهای کشوری تثبیت کند.
آیا قوانین تبعیض آمیزی مثل نداشتن حق انتخاب همسر برای دختران، نداشتن حق انتخاب تحصیل بعد از ازدواج، نداشتن حق طلاق، نداشتن حق سرپرستی فرزند، تلاش برای تسهیل چند همسری مردان، تصویب طرحی به نام عفاف که به ماموران دولتی اجازه میدهد در خیابانها با زنان و دختران رفتارهای پر خشونت داشته باشند، سهمیه بندی جنسیتی دانشگاهها و دستگیری و زندانی کردن فعالان مسالمت جوی حقوق زنان و دهها مثال دیگر کافی نیست تا نشان دهد دولت جمهوری اسلامی اعتقادی به برابری جنسیتی ندارد و برای تثبیت این تبعیضاز همه امکانات موجود بهره میگیرد؟
در ده سال گذشته بسیار ی از فعالان زن در ایران کمپینهای متعددی برای رفع تبعیضهای قانونی و اجتماعی و سیاسی به راه انداخته اند که جنبش جهانی زنان را نیز متاثر کرده است.
با این وجود متاسفانه تنها عامل پذیرش اعضا در نهادی بینالمللی همچون کمیسیون مقام زن، سهمیه بندی منطقه ای است نه عملکرد دولتهای منطقه در قبال مسائل زنان. پرسش اینجاست که آیا دولتی که به گزارش شواهد و مدارک، اساسا باوری به برابری جنسیتی ندارد، چه اهدافی را در کمیسیون مقام زن که اهدافش را بر مبنای رفع تبعیض جنسیتی و توسعه مقام و جایگاه زنبنا نهاده دنبال میکند؟ دولت ایران نه تنها باوری به برنامه عمل کنفرانس پکن که در دستور کار این کمیسیون قرار دارد ندارد که عملاً جلوی اجرای آن را در کشور متبوع خود گرفته است و پس از گذشت پانزده سال و پیشبرد بسیاری از اهداف این برنامه در سایر کشورهای جهان، آن را در ایران شکست خورده مینامد!
همچنان در سالهای اخیر دولت ایران همواره سعی داشته است که نظام پدرسالار دولتی و ساختارهای نابرابرجنسیتی در ایران را با فریبهایی همچون دفاع از فرهنگهای بومی و ارزشهای سنتی توجیه کند و فراهم بودن فرصتهای بینالمللی این توجیهات را به یک تهدید جدی تبدیل خواهد کرد که نه تنها زنان ایران که زنان سایر کشورهای جهان را نیز در برمی گیرد.
ما جمعی از مدافعان حقوق برابر جنسیتی با این هشدار اعلام میکنیم که حضور ایران در این کمیسیون یک تهدید جدی برای اهداف و ایده آلهای کمیسیون و در تناقض با ماهیت آن و همچنین تهدیدی برای صلح، برابری و امنیت جهانی است. زیرا به یقین دولت ایران تلاش خواهد کرد با استفاده از این فرصت جهانیبه هدف خود در انقطاع فرایند رشد و توسعه زنان ادامه دهد.
این نامه با این امید نوشته شده که شما با این عضویت مخالفت کرده و در صورتی که اصراری بر پرکردن جایگاه خالی گروه آسیا دارید تنها بصورت مشروط و با گرفتن تعهد از ایران به پایبندی به پیمانهای بینالمللی حقوق برابر، بویژه به برنامه عمل کنفرانس پکن و پیوستن به پیمان رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان این امکان را به ایران بدهید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر